Vanochtend was een dag waar we al maanden naar uitkeken maar tegelijkertijd ook bang voor waren. We wisten dat het een moeilijk gesprek kon worden maar het was zo veel erger dan verwacht, en nu voel ik me helemaal leeg. Alsof al mijn energie er uit is gezogen. Ik ben op.
En nu zit ik op de bank, en probeer te bedenken hoe ik de rest van de dag ga doorkomen. Ik weet dat ik niet kan slapen omdat mijn hoofd geen pauzeknop kent, dus ik moet mijn hoofd afleiden en tegelijkertijd mijn lichaam ontspannen. Mijn pijnlevel is hoog en de optionele vakantie komt steeds dichterbij dus ik moet verplicht ontspannen in de hoop dat mijn lijf een vakantie aankan. Als we gaan tenminste…
Ik heb Billy Elliot the musical aangezet, een van mijn comfort films/musicals. Het was de musical die ik 7x live zag in London toen ik een jaar in Engeland woonde. Oh en een keer in Nederland maar daar hebben we het niet over want de Nederlandse versie was zo slecht. Misschien dat ik zo mijn breiwerk er bij pak. Ik hoef alleen nog maar rond te breien dus hoef niets te tellen of iets dergelijks. Dat is precies het juiste niveau van ergens mee bezig zijn in je hoofd zonder teveel hersencapaciteit te gebruiken. Stout ligt lekker bij me, mijn levende verzwaringsdeken, hij weet precies wanneer ik hem nodig heb.
Morgen is het weer een nieuwe dag en hopelijk gaat het dan weer wat beter.
Ps. Ik heb geen energie om een leuke foto te maken voor bij de post dus een foto van Pan, en negeer even hoe rommelig mijn bank is.
Geef een reactie