De afgelopen dagen waren weer heftig, maar vanmiddag hadden we een goed gesprek met de huisarts en wijkverpleegkundige en we hopen dat er nu weer wat rust komt. Ondanks alles doen we altijd ons best om momenten van rust te vinden in de chaos, ik haak dagelijk een of meer toeren van mijn deken, de honden zijn altijd in voor een knuffel sessie, ik probeer dagelijks een film te kijken en maak minstens eens per week ijs in onze nieuwe ijsmachine. Vanavond heb ik aardbeienijs gemaakt, hij staat nu in de vriezer en ik heb nu al zin om morgen te proeven.
Momenteel lig ik in bed, ik ga zo verder lezen in mijn boek (Magic Lessons van Alice Hoffman) terwijl ik wacht tot Dennis thuis is. Er kwam vanavond een extra keer thuiszorg om de nieuwe medicijnen uit te leggen, en Dennis wilde daar graag bij zijn zodat hij ook weet hoe het moet indien zijn vader niet alles direct kan onthouden. Een latertje dus, de Thuiszorg zou er tussen tien en half elf zijn aangezien de medicijnen vlak voor bedtijd genomen moeten worden. Gisteravond waren we ook nog om half tien bij hem dus ik hoop dat we morgen avond weer eens een avondje niets hebben. Ik heb vanavond weer wat schema’s en instructies geprint om mee te nemen, want de nieuwe medicijnen planning is nogal overweldigend dus dan is het fijn dat je alles ergens kunt terug lezen. Ze hebben zelf geen internet of smartphones dus alles moet analoog en fysiek, gelukkig vind ik dat wel leuk om te visualiseren en ontwerpen. Ik ga morgen lekker spinazie stamppot maken, zelfgemaakt ijs als toetje en dan hopelijk een avond bankhangen. Duimen jullie mee dat het lukt?
Als alles meezit gaan we donderdagavond naar een personeelsfeest van Dennis zijn werk en vrijdagavond naar de musical Come From Away in Zwolle. Natuurlijk onder voorbehoud maar hopelijk kunnen we gaan. Zaterdag wilde ik eigenlijk naar de bioscoop maar dan is mijn wijk helemaal afgesloten in verband met een hardloop evenement en kunnen we dus niet weg met de auto. Dus een verplichte rust dag, ook niet zo erg. En als we wel naar Dennis vader moeten zal dat op de fiets moeten. Gelukkig is dat wel een mogelijkheid. En de bioscoop loopt niet weg, heb ik extra tijd om de boeken eerst te lezen.
Mijn ogen vallen dicht, ik ben zo moe na het gesprek van vanmiddag. Tijd om mijn telefoon weg te leggen, en nog even een paar bladzijdes te lezen. Op naar morgen, en ik ga duimen dat Dennis vader vannacht eens door kan slapen dankzij de nieuwe medicijnen. Dat zou heel veel mensen wat extra rust geven!
Geef een reactie