Misschien is het wat laat, om op 3 maart nog een bericht te schrijven over de maand Februari maar aangezien ik hier voor mezelf schrijf kan dat me niets schelen. Ik wil het hebben over mijn maand. Ik vierde mijn 38e verjaardag in Februari en ik probeerde zo veel mogelijk voor rust en herstel te kiezen in plaats van altijd maar mezelf onder druk te zetten om meer te doen. Ik las 4 boeken uit, keek maar 2 films (Hamnet in de bioscoop en LotR 3) en was hélemaal klaar met de sneeuw en kou deze maand. En misschien wel het hoogtepunt van de maand, ik begon weer met bloggen!
Boek
Mijn favoriete boek van de maand was The Enchanted Greenhouse van Sarah Beth Durst, over gevonden familie, vriendschap, magie, behulpzaamheid, goed eten en dat je soms de regels moet breken van de voor wat goed is, en wat goed voelt
Het is een boek wat voelt als een knusse omarming, en ik heb van elke bladzijde genoten.
Het boek is het tweede deel uit de Spellshop serie, je hoeft het eerste boek niet gelezen te hebben voor het verhaal, maar er zijn wel karakters die genoemd worden uit het eerste boek.
The Spellshop is ook een geweldig boek, dus ik zou ze beide aanraden. Ik las The Spellshop in Maart 2025 en denk er nog regelmatig aan terug. Twee onwijs knusse boeken vol goede emoties.
Games
Het was een goede gaming maand, ik speelde The Legend of Zelda: Breath of the Wild uit, al heb ik nog niet alle sidequests af en heb ik nog niet alle shrines gevonden dus ik ga hem zeker nog verder spelen. Ik begon aan Pokémon Leaf Green wat puur jeugdsentiment is en ondanks dat ik nog niet ver ben heb ik het nu al naar mijn zin. Ik speelde veel Stardew Valley, voornamelijk op de Switch maar op de tiende verjaardag van Stardew Valley begon ik ook een nieuwe boerderij op de PC met wat nieuwe mods die extra dingen toevoegen als nieuwe karakters en gebieden op de kaart. En ik begon voor de vierde keer aan Little Witch in the Woods, al ben ik nog niet erg ver gekomen. Wie weet lukt het me in Maart.
Journallen
Ik heb mijn hele leven al in dagboeken geschreven, soms een tijdje dagelijks en soms maanden of jaren niet. Maar elke keer als ik het nodig had, pakte ik een notitieboek en schreef. Soms over emoties en gevoelens, soms gewoon over wat ik die dag had meegemaakt. De laatste 15 jaar plakte ik er soms stickers bij, soms pakte ik er waterverf bij, soms plakte ik er foto’s in maar meestal schreef ik gewoon. Het is de gewoonte, of hobby, die me altijd comfort brengt. En het teruglezen van oude dagboeken is altijd leuk, vooral omdat mijn geheugen zo slecht is en ik de dingen uit mijn dagboek/journal vaak niet onmiddelijk herinner. Tegenwoordig schrijf ik vaak naar een denkbeeldige vriendin, dingen die ik met haar zou delen.
Koken en Receptenkaarten
Koken is iets wat ik de afgelopen jaren vaak moeilijk vind, ik ben snel overweldigd en het is het deel van de dag dat ik het meest last heb van vermoeidheid. De afgelopen maand heb ik mijn dagroutine veranderd om hier meer ruimte voor te maken. En ik ben bezig om mijn favoriete recepten op receptenkaarten te schrijven en in een doosje in de keuken te bewaren. Ik heb vorige week de hele week gekookt met behulp van deze receptenkaarten en het ging zo goed dat ik voor het eerst in jaren weer uitkijk naar het koken. Misschien ga ik het dit jaar zelfs weer als mijn hobby beschouwen, en wat een cadeau zou dat zijn.
Muziek
Jarenlang luisterde ik geen muziek, of tenminste niet bewust. Natuurlijk stond de autoradio wel eens aan, hoorde ik muziek in series, films en videogames. Ik zette wel eens muziek aan op de achtergrond als er visite was maar ik zette nooit muziek aan voor mezelf. Ik luisterde naar podcasts, en dan voornamelijk true crime podcasts en paranormale podcasts. Maar die dingen kunnen naast elkaar bestaan, in januari kocht ik een speaker en voor het eerst zette ik weer eens muziek op. En opeens deed ik dat elke dag, kreeg ik favoriete playlists, en leerde ik muziek weer waarderen. En dat na al die jaren… Het bracht een stukje vreugde terug waarvan ik niet wist dat het ontbrak.
Fluitketel
Ik kreeg voor mijn verjaardag een Le Creuset fluitketel, voor mij was het een droom die uitkwam. En natuurlijk is het maar een fluitketel maar voor mij is het meer. Het is een stukje zelfzorg. En ja, dat is suf maar het vullen van de fluitketel en ontbijt voor mezelf maken terwijl ik wacht tot de fluitketel begint te fluiten is een fijn ochtendritueel geworden. En niet alleen dat ene kopje thee, elk kopje thee wordt een bewust rustmomentje. Ik ruim de keuken op tijdens mijn middagkopje, doe een dansje in de keuken of staar gewoon een paar minuten naar mijn prachtige fluitketel terwijl ik nadenk over welke smaak thee ik dit keer zal nemen. Niemand komt tussen mij en mijn fluitketel.
En dat was Februari, inmiddels is het al Maart en de zon schijnt. Ik heb goede hoop voor deze maand en kijk uit naar de vele koppen thee, het blijven bloggen, wasgoed in de tuin kunnen drogen, meer boswandelingen en goede boeken.
Geef een reactie