Vandaag heb ik geen zin. Geen zin in het gesprek van vanmiddag. Geen zin in nadenken over het telefoontje van gistermiddag dat onze auto misschien total loss wordt verklaard. Geen zin in pijn. Geen zin in proberen het huishouden wat ik deze week niet gedaan heb in te halen. Geen zin om te wachten op de levering van de apotheek. Geen zin in overdenken. Geen zin in nadenken over welke boodschappen er moeten komen. Geen zin in super vroeg wakker worden omdat mijn hoofd overloopt.
Ik wou dat er een pauze knop was die ik in kon drukken, maar die is er niet. Dus zin of niet, het leven gaat door, en ik ook. Het is aan mij om er iets van te maken. Vanochtend heb ik tijd om wat te doen voor mezelf en het huis. Gisterochtend heb ik een timer gezet van 37 minuten waarin ik mijn hele beneden verdieping heb opgeruimd want het was een bende. En ja, 37 minuten is een raar getal maar ik heb een hekel aan even getallen. Misschien doe ik dit vandaag wel weer, ditmaal voor huishouden. Ik kan niet alles perfect doen in 37 minuten maar het is beter dan niets. En dan kan ik daarna ontspannen met de laatste aflevering van The Other Bennet Sister en mijn breiwerk. Ik heb inmiddels 51 toeren af en ben over de helft.
Tijdens het schrijven van deze blogpost heb ik boodschappen besteld die dinsdag worden bezorgd. Later dan ik had gewild maar het was het eerste beschikbare bezorgd moment. Ik kan dit weekend altijd even wat kleine dingen halen bij de supermarkt want we hebben 0 plannen dit weekend. Dan is het nu tijd om op te staan, snel te douchen voor de apotheek open gaat zodat ik aangekleed ben als ze medicijnen komen leveren. Dan ga ik nog even lezen en thee drinken voor ik een poging ga doen wat nuttigs te doen. Het belangrijkste vanochtend is om bezig te blijven zodat ik niet ga overdenken. Podcasts aan voor wat gezelschap en aan de slag.
Ik heb nog steeds geen zin. Maar door het even van me af te schrijven voel ik me toch iets beter.
Ik vind jou zo vreselijk dapper!
Lief van je!