• Over mij
  • Contact

Knusheid van het Leven

Een digitaal hoekje waar het leven langzaam en knus mag zijn

Je bent hier: Home / Dagelijks leven / Ik vergat dat mijn honden ook een routine hebben
Dagelijks leven

Ik vergat dat mijn honden ook een routine hebben

17 februari 2026 Leave a Comment

Ik ben een routine mens, als iemand die fulltime thuis zit met chronische pijn is het echt mijn houvast om routines te hebben. En misschien heb ik daarmee mijn honden wel een beetje verpest want zij zijn inmiddels net zo gehecht aan deze routines. Dus toen ik afgelopen weekend besloot mijn dagplanning en -routines helemaal om te gooien was ik even vergeten dat ik de routines van de honden daarmee ook volledig om gooi. Dus ik zit hier nu niet lekker uitgerust en met frisse moed, maar met wallen en verlangend naar koffie (rooibos thee is lekker maar het helpt niet op dit moment).

Waarom ik dan mijn routine om wil gooien? Omdat ik mijn dagen rustiger wil laten verlopen en me realiseerde dat mijn ochtendroutine mijn avondroutine verpest. Sinds december 2024 sta ik elke ochtend om half 6 op, niet omdat ik bij de 5 am club wil horen of denk dat dit de enige manier is om een productief leven te hebben maar omdat ik een chronisch overprikkelde hond heb en het om half 6 ’s ochtends zo lekker rustig is buiten. Maar omdat ik minstens acht uur per nacht wil slapen betekent dit ook dat ik vroeg naar bed moet. En daar zit het probleem. Om op tijd in bed te liggen en alles te doen wat ik ’s avonds moet en wil doen waren mijn avonden altijd gehaast en ik voelde me altijd opgejaagd tot ik eindelijk in bed lag. En dat is niet de beste manier om rustig in slaap te vallen, en het zorgde er ook voor dat ik een hekel had aan mijn avonden.

Dus, tijd voor verandering. En tijd om hulp te vragen, niet mijn sterkste kant. In plaats van dat het hele huis om half 6 opstaat blijf ik liggen terwijl Dennis de honden uitlaat en aan zijn dag begint. Als de honden gewandeld en ontbeten hebben kruipen zij weer lekker in bed voor een dutje terwijl ik nog lekker lig te slapen (dat is de theorie, de praktijk verloopt momenteel heel anders) en ik sta rond half acht op en ga rustig douchen, me aankleden en neem mijn heen-en-weer-tas mee naar beneden (ik zal van de week een blogpost schrijven over mijn briljante uitvinding voor mensen die op meerdere plekken in huis hobbies uitvoeren) en zet thee en maak ontbijt.

Omdat ik ’s ochtends niet meer de honden uitlaat en dus minder loop maak ik ’s middags een lange wandeling met de honden, ik ben nog op zoek naar de wandelroute met de minste prikkels want gister was geen succes. Hierdoor hoeven de honden er niet meer uit rond het avondeten en dit geeft ruimte om het ’s avonds rustiger aan te doen. Ik hoop hierdoor weer wat rust te vinden om uitgebreider te koken want dat mis ik enorm. En omdat ik later opsta kan ik ’s avonds wat later naar bed en dus ’s avonds ook weer eens een film of serie aanzetten, of nog even puzzelen of kleuren. Of mijn boek uitlezen als het weer eens super spannend wordt net als ik eigenlijk moet gaan slapen.

Dat is de theorie, de praktijk verloopt nog niet zo soepel. Omdat we al ruim een jaar elke ochtend allemaal om half zes opstaan vinden de honden het maar niets dat ik dat niet meer doe. Dit geven ze aan door heel hard te gaan joelen naast mijn hoofd. Zo van “ehmmm volgens mij heb je je verslapen, kom we gaan wandelen!” en ze weigeren naar beneden te gaan. En na de wandeling zijn ze wanhopig om te checken of ik nog leef, dus ze racen op topsnelheid naar boven, en windhonden zijn snel, en nemen dan een snoekduik in mijn bed. En tijdens de middagwandeling zoeken ze naar Dennis en willen ze het liefst zo snel mogelijk weer naar huis in plaats van samen met mij genieten van het daglicht en de lange wandeling. In plaats van ’s avonds genieten van het rustigere tempo staan ze om half acht bij de gangdeur te joelen dat het tijd is voor een wandeling zodat ze naar bed kunnen.

Maar ik geef nog niet op. Hopelijk went iedereen snel aan de nieuwe routine zodat iedereen genoeg slaap krijgt *gaap* en verdwijnt de stress in de avond en maakt het plaats voor rust en ontspanning. Ik wil dit jaar proberen zo veel mogelijk stress uit mijn dagelijks leven te verbannen en het leven gewoon wat langzamer en makkelijker te maken. Natuurlijk heb ik geen grip op de buitenwereld, maar ik kan in elk geval mijn binnenwereld beïnvloeden.

Previous:
Maandagmiddaggedachten
Next:
Wat er dit jaar op mijn verjaardagslijstje stond

You might also enjoy

Goede voornemens, midden in september
Breien is een gevaarlijke hobby
Wandelen in Woldendorp

Geef een reactie Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

About Me

Emma

Ik ben 38 jaar oud en ben chronisch ziek. Ik woon samen met twee lieve windhonden (Pan & Stout) en mijn vriend Dennis. Je maakt me blij met regen en storm, kopjes thee, horror en true crime podcasts, een knusse videogame, een goed boek en alles wat met de herfst te maken heeft. Daarnaast haak en brei ik graag, ben dol op kringlopen om schatten te verzamelen, bak graag een cake of taart, schrijf vaak in mijn journals en zit altijd onder een dekentje, gewoon omdat het kan.

Zoeken

Laatste berichten

Seven Things I Love Sunday #6

Zaterdagochtend

Een liefdesbrief aan mijn bureau

Categorieën

  • Dagelijks leven
  • Eten & Drinken
  • Gaming
  • Gezondheid
  • Haken en breien
  • Journal
  • Lezen
  • Media
  • Persoonlijk
  • Pets
  • Seven Things Sunday
  • Thuis

Archief

Info

  • Login
  • Vermeldingen feed
  • Reacties feed
  • WordPress.org

knusheidvanhetleven

🍂 Chronisch ziek, maar altijd met thee in de hand ☕
🐕🐕 Mama
🌧️ Gek op herfst & storm
🧶 Lezen • haken • breien • journalen • boswandelingen • bloggen

Mijn tweede breiproject is officieel begonnen. Het Mijn tweede breiproject is officieel begonnen. Het patroon is de Fingering Weight Fingerless Mittens van Kathleen Taylor op Ravelry. Een mooi project voor op vakantie en een mooi project om wat nieuwe technieken te leren. En een perfecte bezigheid voor deze regenachtige herfst dag 🍂🧶
Mijn eerste voltooide brei project, niet perfect m Mijn eerste voltooide brei project, niet perfect maar helemaal zelfgemaakt, en daar ben ik onwijs trots op. Ik heb twee weken lang kei hard mijn best gedaan om hier te komen, talloze keren mijn werk uitgehaald en opnieuw gedaan en zo veel nieuwe dingen geleerd. Zonder @kralalien was ik hier nooit gekomen, ze heeft me zo vaak tips gegeven, uitgelegd hoe ik bepaalde dingen moest doen en aangemoedigd. Het patroon is de Acorn Hat van @rosie_spring_ Het garen is Lana Grossa Cool Wool Big in de kleur 1706 Olive gekocht bij @bresnis Rondbreinaald 3.0 mm 100 cm van @officialchiaogoo
Een hard nodige reset van mijn huis. Alles terug n Een hard nodige reset van mijn huis. Alles terug naar de plek waar het hoort en rust in mijn hoofd
Een nieuwe vaardigheid leren is moeilijk maar ook Een nieuwe vaardigheid leren is moeilijk maar ook zo'n fantastisch gevoel als het lukt. Ik wil al meer dan 15 jaar leren breien maar durfde het niet aan, gedeeltelijk omdat mij als kind altijd werd verteld dat je niet kon breien als je linkshandig bent. Maar nu ben ik 38 en leer ik breien. In plaats van beginnen met een simpele sjaal of vaatdoek begin ik met de Acorn Hat van @rosie_spring_ omdat dit het patroon was wat me het laatste zetje gaf om het toch te gaan proberen. Inmiddels zijn de eerste 20 toeren klaar, er zitten wat foutjes in maar ik ben er zo trots op! Gelukkig heb ik de lieve @kralalien voor tips en aanmoediging, zonder haar was het me nooit gelukt.Ik kocht mijn eerste wol, naald en accessoires bij @bresnis en ik kocht tijdens mijn tweede bezoekje zelfs sokkenwol dus misschien ga ik hierna wel proberen een paar sokken te breien. Maar ik weet zeker dat dit niet mijn laatste brei project is.
Het is Oktober 🍁🍂 ik zal niet beweren dat het een Het is Oktober 🍁🍂 ik zal niet beweren dat het een goede maand zal worden, maar ik ga mijn best doen om lichtpuntjes te vinden, of in dit geval herfstblaadjes.
Volg op Instagram
Design by SkyandStars.co

© 2026 Knusheid van het Leven