Ik ben de afgelopen twee weken talloze berichten begonnen te typen. Maar ik maakte ze nooit af. De afgelopen vijf weken waren zo chaotisch dat er nu een onuitputtelijke bron van onrust in mijn lijf woekert. Ik probeer in de kalme momenten rust te vinden maar ik vind het nooit volledig. En dus blijf ik zoeken, ik pak een ander boek, begin een andere videogame, start een nieuw haak project of probeer een film of serie te kijken. Maar niets is de oplossing, want de onrust blijft. En dat is logisch, de afgelopen weken waren zo chaotisch en dat zal voorlopig nog niet stoppen. Dennis vader’s zorg regelen is heel veel werk, er zo snel mogelijk heen gaan nadat de noodknop wordt ingedrukt om te ondersteunen of helpen kalmeren zorgt ervoor dat je nooit echt helemaal ontspannen zit, ligt, staat, loopt of slaapt, Pan is nog steeds niet helemaal de oude dus daar maak ik me zorgen om, en na al die weken overlevingsstand besloot mijn lijf dat het even voldoende was dus mijn pijnlevel is een 8 op de schaal van 10 en zodra ik iets probeer te doen schiet dat omhoog naar een 9. Best logisch dus dat het even niet zo lekker gaat. En dit is eigenlijk maar 10-20% van het verhaal maar de rest wil ik niet zo online plaatsen dus hou ik privé.
Maar de afgelopen twee weken waren niet helemaal kut, er waren ook lichtpuntjes. Vorige week kreeg ik een pakketje van mijn favoriete webshop. Dennis zus en de eigenaar van de webshop vonden dat ik een opkikkertje had verdiend dus in kreeg een fantastisch pakket met een waxbrander, kaars en waxmelts. Inmiddels weet de eigenaresse van Nightshade Wax precies wat ik lekker vind ruiken dus het was een perfect samengesteld pakket. En iets simpels als een lekker ruikende kaars of waxmelt kan echt helpen om je een beetje te laten ontspannen. Zo lief van de beide dames!

En Dennis moeder gaf ons tijd cadeau, ze heeft een dag op de honden gepast zodat wij met zijn tweeën een dagje uit konden. Dat is sinds 2022 niet meer gebeurd aangezien Stout extreme verlatingsangst heeft. Hij gilt zonder problemen urenlang de buurt bij elkaar als wij weg gaan dus een dagje oppassen is geen pretje. Maar we hadden het echt even nodig. Afgelopen dinsdag brachten we om 9 uur de honden weg en gingen richting Groningen. We wilden niet te ver weg ivm Dennis vader, dus in geval van nood konden we snel weer thuis zijn. Het was zo fijn om samen door de stad te slenteren, elke winkel in te kunnen waar we maar in wilden, lunchen op een terrasje en echt even de tijd nemen. Het was heerlijk! Het ging niet eens echt om het winkelen, maar gewoon er even uit zijn. Al ging de telefoon wel constant, het regelwerk kent geen dagjes vrij.

Aan het einde van de dag lag de auto vol tassen met aanloopjes, waren we beide moe maar tevreden en hebben we bij Dennis moeder met zijn drieën gegeten. Natuurlijk waren de meeste aankopen herfst en Halloween gerelateerd. Dat is het leukste van winkelen in Augustus. En leuke dingen kopen lost de chaos en onrust in je hoofd niet op, maar het geeft wel een stukje plezier aan je leven. En dat mag er ook zijn, juist in zulke donkere periodes van het leven.
De rest van de week stond weer volledig in het teken van Dennis vader, ik weet niet of het door de zomervakantie komt of dat het bij de opstartfase hoort maar de Thuiszorg maakte deze week zoveel fouten dat ik me bijna ging afvragen of we het niet beter zelf konden. Maar met mijn naalden fobie en zonder opleiding zie ik zes keer per dag morfine prikken niet zitten dus ik hou het maar bij de Thuiszorg bellen om de fouten weer op te lossen. Ook de noodknop werd regelmatig ingedrukt, het zal even wennen worden dat Dennis vanaf morgen weer fulltime werkt en we er dan niet heen kunnen. Ik vind het wel een beetje spannend. Gelukkig is er dinsdag een gesprek met de casemanager, hopelijk kan zij wat zorgen wegnemen en wat balletjes aan de rol brengen.
Ik ben al weer zes keer afgeleid geraakt dus ik zal er een einde aan maken. Misschien deel ik van de week nog wel wat van mijn aankopen, tot die tijd een sfeerimpressie van de leuke dingen die ik in de stad ben tegen gekomen.












Oja, ik heb net ook twintig bollen wol gekocht en het patroon voor een deken.



Geef een reactie