Als mijn leven een film of serie was geweest had je gezegd “dit is niet realistisch” want het is bizar hoe veel er mis gaat. En dan deel ik hier nog niet eens alles! Een zere schouder, palliatieve schoonvader, chronische rugpijn, en nu… een zere knie. Ik ben er nog niet mee naar de dokter geweest want Dennis is door zijn vakantie uren heen en er was deze week niemand beschikbaar om met me mee te gaan maar ik denk dat het een slijmbeursontsteking is of iets dergelijks. Ik kan gewoon niet meer op mijn rechterbeen leunen/lopen dus ik loop op krukken en slaap beneden want de trap lukt me niet. En doordat ik niet kan bewegen is mijn rug ook boos en verkrampt mijn lichaam langzaam helemaal. Lang leve het leven, maar niet heus.
Omdat de wol voor mijn deken nog niet binnen is ben ik maar een nieuw haak project gestart. Een okergele baret. Of het een succes wordt weet ik niet want ik heb een te grote haaknaald gebruikt en ik vrees dat dat de boel verpest maar het is bezigheidstherapie, en daar gaat het om. Verder las ik deze week twee boeken uit waardoor ik vandaag kan gaan beginnen in The Butcher Legacy, een boek waar ik al heel lang op wacht. Hij ligt nog ingepakt op tafel, omdat het cadeaupapier zo mooi is. Een cadeautje voor op een slechte dag, van mezelf voor mezelf. Maar eerst nog even haken, met een spooky muziek playlist op de achtergrond. Ik wil dit jaar ook een kledingstuk gaan haken, gewoon om te zien of ik dat kan.
Verder heb ik geen plannen dit weekend. Dennis is momenteel bij zijn vader, voor de tweede week op rij is er een fout gemaakt door de Thuiszorg bij het bestellen van zijn medicatie waardoor er nu dus niet genoeg morfine is voor het weekend. Ik ben benieuwd hoe dit nu opgelost moet worden, ik gok dat Dennis moet gaan rijden naar de dichtstbijzijnde apotheek die open is in het weekend om een noodvoorraad te gaan halen. Maar gelukkig kan ik toch niets doen waardoor het niet zo erg is als hij lang weg is.
Ik heb gister bijna de tondeuse gepakt om al mijn haar eraf te scheren. Omdat ik hele dagen lig staat mijn haar steeds alle kanten op en het irriteert me zo. Als je een buzzcut hebt zit je haar altijd goed, wat je er ook mee doet. En als het niet meer goed zit pak je gewoon de tondeuse en dan zit het daarna weer wekenlang goed. Maar ik ben al sinds januari bezig met het uitgroeien van mijn haar dus ik vind het ergens zonde om al die moeite er af te scheren. Maar als dit nog lang duurt gaat het denk ik toch gebeuren. Het is maar haar!
Ik hoop dat jullie weekend beter is dan die van mij, zonder pijn en stress. En zo niet, dikke knuffel!
Geef een reactie