Pan

Terwijl Dennis vader in het ziekenhuis lag was Pan nog steeds ziek, voordat we 21 juli naar Almelo reden brachten we zijn urine weg om te laten testen. En toen Dennis belde met het nieuws dat zijn vader niet lang te leven had, had ik net gehoord dat Pan zijn waardes niet verbeterd waren. Dus de dag erna reden we naar de dierenarts voor nieuwe medicijnen. Maar die medicijnen zijn nu op en Pan is niet opgeknapt. Sinds gister is hij weer gestopt met eten en sinds vannacht geeft hij continue over. Ik had twee weken geleden al het gevoel dat er meer aan de hand was, maar de dierenarts was zo overtuigend dat ik dat gevoel weg stopte.

Dus vandaag moesten we weer naar de dierenarts, maar vandaag is ook de grote intake met het zorgteam van Dennis vader. Oftewel, slechte timing. Gelukkig mochten we direct komen, zijn urine was nog niet helemaal goed maar de dierenarts wilde niet nog een kuur voorschrijven omdat hij zo ziek was. Hij wilde alleen een injectie tegen de misselijkheid geven en dan na het weekend verder kijken. Ik baal enorm want ik denk niet dat dit het is, mijn gevoel zegt dat er iets anders het onderliggende probleem is maar de dierenarts wilde niet naar me luisteren. Onderweg naar huis kotste hij de auto gewoon weer onder, volgens de dierenarts moest dat niet meer kunnen, zucht. Mocht hij nog eens overgeven wil ik weer terug. En als ze niet luisteren rij ik wel naar het Dierenziekenhuis.

Maar eerst afwachten , van de dierenarts moesten we 10x per dag eten aanbieden in plaats van twee, dus daar gaan we zo maar mee beginnen…

Ik ben proffesioneel grenzen-overschrijder na 25 jaar chronische pijn maar nu ben ik op. Ze zeggen dat alle slechte dingen per drie komen, was het maar waar want dat nummer zijn we al heel ver voorbij.