Knusheid van het Leven

Als ik goed heb geteld -niet mijn sterkste punt dus altijd twijfelachtig of het juiste informatie is- bestaat mijn blog nu tien dagen. En is dit het negende bericht wat ik schrijf. Dat is niet bewonderenswaardig maar voor mij wel. Ik ben de afgelopen 8 (?) jaar diverse keren gestart maar nooit verder gekomen dan 2 of 3 berichten. Maar dit keer overstroomt mijn hoofd van alle ideetjes en is het echt het grootste lichtpuntje van de afgelopen tien dagen.

Het leven is best eenzaam als chronisch ziek persoon, de meeste gesprekken voer ik met mijn honden. En ondanks dat bloggen eenrichtingsverkeer is voelt het toch een beetje alsof ik mijn verhaal kwijt kan, al klinkt dat best triest als ik het zo terug lees. Maar zo voelt het niet! Het voelt als iets positiefs in een wereld waar vooral negatieve berichten te vinden zijn. Ik wilde niet meteen een domeinnaam kopen en WordPress installeren maar inmiddels overweeg ik het steeds meer om wel te doen. Iets meer opties, vrijheid en niet meer stomme reclames overal.

Nou is dit wellicht een beetje een nietszeggende blogpost voor iemand die zegt dat ze talloze ideeën heeft. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is; heb jij een oude hobby die je eigenlijk weer op wil pakken; doe het. Of een nieuwe hobby die je wil proberen maar niet durft; doe het! Er zijn genoeg minder leuke dingen in het leven, je verdient ook iets leuks. Dus meld je aan bij de bibliotheek, boek die workshop pottenbakken, schrijf je in voor die nieuwe les op de sportschool, ga op pad met een fototoestel of je telefoon om foto’s te maken of ga een nieuwe taal leren. Doe iets wat je hart blij maakt.

Ik woon in een rijtjeswoning met beneden een kleine woonkamer en keuken en boven 3 kamers, mijn hobbyspullen bewaar ik voornamelijk boven in een slaapkamer omdat er beneden niet voldoende ruimte voor is. Maar in de winter is het erg koud boven (en in de zomer is het er erg warm) plus ik kan niet altijd even goed traplopen, dus ik wil ook regelmatig beneden hobbyen. Ik heb een tijdje spullen boven én beneden gehad, maar hierdoor had ik vaak net niet de spullen die ik zocht en liep ik alsnog meerdere malen op en neer met mijn spullen. Dus ik ging op zoek naar een oplossing om het makkelijk mee te nemen van boven naar beneden en omgekeerd.

En toen kwam ik een aanstaande moeder tegen op Instagram die haar luier caddy liet zien, een soort grote mand met handvaten en aparte vakjes om luiers en andere baby benodigdheden in te bewaren zodat je overal in huis je baby kunt verschonen. Geweldige uitvinding maar ik heb geen baby, wel heb ik veel hobbyspullen. Dus ik bestelde een luier caddy om mijn planner, journal, pennen, markers, stickers etc. in te doen. Deze gaat ’s ochtends mee naar beneden zodat ik mijn planner altijd bij de hand heb, kan journallen wanneer ik wil en ook nog mijn meest gebruikte stickers, markers en andere hobbyspullen bij me heb. Maar mijn e-reader zit er ook in, net als lippenbalsem, handcrème en andere dingen die van boven naar beneden moeten of andersom. En ’s avonds gaat de De heen-en-weer-tas weer mee naar boven, naar het kastje naast mijn bureau waar al mijn hobbyspullen liggen. Soms wissel ik wat spullen om, stop er iets extra in of haal er wat uit. Maar net wat ik denk die dag of week nodig te hebben.

Omdat alles in dezelfde tas/mand zit lijkt het nooit rommelig maar ik heb wel alles bij de hand om creatief bezig te kunnen. Ik heb hem nu een maand of twee in gebruik en ben (bijna) nooit meer gefrustreerd omdat mijn spullen op een andere verdieping zijn. Het enige nadeel is dat hij roze is en niet geel, maar daar kan ik prima mee leven 😉 dus voorlopig mag de roze heen-en-weer-tas blijven.

Gister was een kut dag. Nou heeft dit geen uitleg nodig want iedereen heeft wel eens een kut dag maar toch. Ik werd wakker met heel veel pijn, ik was chagrijnig, had een kort lontje, was verdrietig en alles ging fout. Mijn hond Pan kotste mijn vloerkleed onder nadat hij niet alleen zijn eigen ontbijt had opgegeten maar ook die van zijn broer, mijn to-do list was veel te lang nadat ik de dag ervoor niets gedaan had, het was koud buiten, en ik zat helemaal vast in mijn spelletje Breath of the Wild (ik haat Thunderblight Ganon). Oftewel; niets dramatisch maar gewoon een kut dag waar alles je irriteert.

Vandaag is de dag na de kut dag, en ik ben vastberaden er vandaag een betere dag van te maken. De zon schijnt dus dat is een goed begin. Maar wat kun je er verder nou aan doen om je dag beter te maken? Ik begon met een warme douche, nou ben ik geen fan van douchen omdat het veel energie kost en pijn doet, maar ik gebruikte een speciale douche olie waar ik erg zuinig op ben. Hij ruikt fantastisch en ik krijg er altijd een goed gevoel van. Juist omdat ik er zuinig op ben voelt het extra speciaal als ik hem wel gebruik. Daarna maakte ik een lekker ontbijtje en een kop thee en was het tijd voor een waxmelt. Ik heb in december de waxmelts van Nightshade Wax ontdekt en ben helemaal fan. Vandaag brandde ik “Every Ghoul Needs a Valentine” en deze ruikt zo ontzettend lekker naar vijgen en cederhout.

En nu zit ik dit bericht te typen en denk ik na over wat me nog meer zou helpen een fijne dag te hebben. Ik ga straks beginnen aan een blogpost over mijn heen-en-weer-tas, daar heb ik al de hele week zin in. Ik ga mijn budget voor Maart invullen om te zien of er ruimte is voor het aanschaffen van een domeinnaam en/of de Camp Snap camera die ook op mijn verjaardagsverlanglijstje stond. Ik ga beginnen aan een nieuw boek (The Enchanted Greenhouse van Sarah Beth Durst) en hoop vandaag mijn puzzel af te maken. Ik heb net mijn Nattbad speaker aan gezet met een fijne playlist (All Time Easy Accoustics op Youtube Music) en ben zo blij dat ik dit jaar mijn liefde voor muziek heb terug gevonden. Ik kijk uit naar mijn lunch want ik heb maandag een flinke pan erwtensoep gemaakt in de slowcooker.

En zo probeer ik er vandaag een betere dag van te maken, niet met grote dingen maar juist met kleine lichtpuntjes. Een kopje thee, een lekker ruikend huis, een ontspannen moment met knusse hobbies, een lekkere zelfgemaakte kom soep en genietend van de zon die ik de afgelopen weken maar weinig heb gezien.